Niedziela, 25 czerwca 2017
 
     
Aktualności
Artykuły
Relacje
Recenzje
Gitarzyści
Warsztaty
Forum
Współpraca
Linki
 

Chcesz być powiadamiany o nowościach na stronie? Wpisz swój e-mail:
 
Osób online: 2

redakcja@laguitarra.pl
   
.:: aktualności ::.

  Mirosław Drożdżowski - Farben der Gitarre vol. I & II

Mirosław Drożdżowski
Farben der Gitarre vol. I & II
Twelve sketches
Wydawcy: Joachim-Trekel-Musikverlag, Hamburg
Wydawnictwo  “Kompozytor”,  Sankt Petersburg

Nasz aktywny kompozytor gitarowy i aranżer doczekał się nowych zagranicznych wydań swoich dzieł w Niemczech i w Rosji. Utwory Drożdżowskiego mają ostatnio wielu wykonawców, szczególnie wśród młodszych gitarzystów. Jego twórczość jest zresztą głównie do nich skierowana i ma duże wartości edukacyjne. Utwory najczęściej nawiązują stylem do muzyki różnych epok, od dawnej do współczesnej rozrywkowej, zachowując lekki charakter wyrazu. Także w omawianych albumach znajdziemy melodyjne kompozycje utrzymane w rytmach i klimacie samby, bluesa, milongi, swingu, bossa novy oraz bardziej swojskich, jak walc czy oberek. Natkniemy się też na typowo klasyczne formy typu sonatina czy etiuda. Poza atrakcyjnymi współczesnymi rytmami zauważymy tu wiele obecnie stosowanych efektów perkusyjnych rodem ze stylu fingerstyle, oraz tradycyjnych artykulacji jak: legato, tamburo, flażolety, pizzicato, rasqueado, etc. Pomimo częstych wejść w wyższe pozycje i stosowania kilkugłosowych faktur, utwory pozostają przyjazne dla gitarzysty i gra się je z dużą przyjemnością. Melodyka pozostaje tradycyjna stylistycznie, ale całość jest bardzo atrakcyjna dla młodych wykonawców dzięki licznym wtrętom z harmonii bluesowo-rozrywkowej i synkopowanym rytmom.

Pięknym przykładem stylizacji na muzykę dawną jest miniatura W stronę Renesansu, dedykowana Ritchie Blackmore’owi. Dedykacja słynnemu gitarzyście rockowej grupy Deep Purple nie dziwi, zważywszy że Blackmore - legenda rocka, z pasją oddał się wykonawstwu muzyki dawnej w kameralnym składzie. W takiej konfiguracji grał między innymi w klubach w czeskiej Pradze.

Spośród omawianych utworów, największe rozmiary cechują Poemat dedykowany Karolinie Czaińskiej. Utrzymany w klasycyzującym stylu, daje wiele możliwości popisowych dzięki szybkim przebiegom gamowym w szesnastkach i podziałach triolowych. Ze zbiorku rosyjskiego swą nietuzinkową harmonią zwraca uwagę Samba dla Karola L. Utrzymana w tonacji D-Dur, zaczyna się nietypowo akordem B-7, by przez E-7 przejść na na A-7 aug. Główny temat zaczyna się w g-moll, a tonika pojawi się dopiero na końcu frazy. 

Strona edytorska omawianych wydawnictw jest dość skromna i w tym przypadku porównanie wypada zdecydowanie na korzyść rodzimych oficyn, Euterpe czy Absonic.

Zbigniew Dubiella | 2014-01-06 | powrót »



 
(c)2014 laguitarra.pl. All rights reserved.